Рециклирачот

#Дебата #Премиер

2011-12-14T13:30:00.000-08:00

Зошто Премиерот не учествува на дебати?

Ова е прашањето на кое не можам да си дадам одговор последните 2 мандати на оваа Власт.

Само да разјасниме на почетокот, кога велам дебата, не мислам на квази форми на дебата, какви што се перцепираат во политичките и интелктуалните кругови во Македонија. Поспецифично , прес конференциите на партиите – не се дебата по ниту еден основ, во ниту еден нивни елемент. Дебата, не се ниту политичките емисии во кои имаме монолози од политичари/интелектуалци кои имаат исти политички ставови на дадена тема, дури и во оние ситуации кога новинарите „глумат“ опозиција за да може да симулираме каква – таква дебата. Последно сите оние трибини каде на кафе-муабет се дискутира одредено прашање без притоа да се судрат ставовите на говорниците – се нарекува јавна трибина, природно и по автоматизам од самото име можеме да заклучиме дека ниту ова не е дебата.

Да поентирам, за да има дебата- мора да постои судир на аргументација на дадена тема. Временско ограничување, дебатлива теза, говорници кои веруваат во вредностите/политиките на дадено прашање/теза.

Е сега, откога го расчистивме ова, можеме да си ја пробаме среќата.

Ќе пробам да го барам rationale-от позади не-одењето на дуели, со 5 опции – мои опции.

Опција 1: Потценување на аргументацијата на противникот

Ова е поприлично лесно оправдување, кое би одело по линија на: Ние знаеме најдобро што е добро за нашата држава и нема што да дебатираме за политиките на Владата со некој кој имал време и можност да покаже што може и умее да направи. Оттаму секоја дебата со опозицијата би била излишна и непотребна.

--Оваа опција ужасно иритира, не само поради егото на политичарите, туку дополнително ја покажува ароганцијата на одредена политичка елита, демек не само што сме во право- туку немаме ни намера да ги сослушаме спротиставените мислења. Потценувањето на аргументацијата на противникот, најчесто се враќа како буменранг, не во смисла дека истото ќе им се случува на нив, туку повеќе, фактот што влегуваат во магичен круг каде само сопствените идеи ги сметаат за валидни, па се друго што се појавува како идеа во политичкиот дискурс мораат да го игнорираат. На крајот на денот, не можете да одбивате да дискутирате со политичките неистомисленици – не бидејќи сте најзаначајната политичка фигура (Премиер), ниту поради фактот дека огромна моќ е сместена во таа позиција, туку највеќе поради потребата да се тестираат и компарираат идеи кои произлегуваат од општеството.

Опција 2: Неверување дека дебата е потребна за Македонското општество

Нема што да дебатираме - граѓаните ќе одлучат на избори за која политика треба да го дадат својот глас. Делата се реперот за успешноста на Владите а не зборовите.

--Опасно е воопшто да се замисли општество кое не разговара за идеи, за политики, за вредности. Стравувам дека кругот на прашања за кој дебатираме е се помал и помал. Секако дека делата се важни во процесо на носење одлуки, но подеднакво важни се и идеите, нели впрочем делата произлегуваат од идеа, а доколку отворено дебатираме за некои идеи – некогаш, барем некогаш ќе можеме да ги подобриме и делата, така што повторно вие ќе имате директен ќар од тоа, ем сте дебатирале ем подобри дела.

Неодамна во FT имаше статија за Руските избори и еден коментар го привлече моето внимание поради апликабилноста во даденава ситуација, истиот одеше вака: Како да постои социјален договор меѓу Власта и граѓаните, Властите ветуваат повисок стандард – но за возрат бараат политичка пасивност. Така некако е и во нашава ситуација – нема да дебатираме- одлучете кого ќе поддржите врз база на делата кои ги правиме.

Опција 3: Тишината е најтежок аргумент за побивање.

Веќе неколку избори по ред, на Премиерот на нашата држава му успева без да излезе на јавна дебата со своите политички противници да победи на изборите. Одтаму можеби ова се смета како успешна политика која треба да се применува за да се задржи рејтингот на владеачката партија.

--Да тишината е најтежок аргумент за побивање и можеби е најлесно да решиш дека нема да практицираш дебата, но тоа не е правилниот избор. Плуралитет на идеи и избор на идеи е столб на демократијата, доколку некој решил да не практицира дебата, де факто го ограничува просторот за изложување на различни идеи – а со тоа влијае и на степенот на демократија во државата. Многу политичари имаат различни искушенија во облик на полесен начин како да се справат со одредени прашања, но идеата поради која од буџетот им даваме големи плати, назначуваме шовери и доделуваме темни службени возила е да се издигнат над полесните избори и да ги прават вистинските избори.

Опција 4: Таен пакт

Со кого и да дебатираат: граѓански сектор, новинари, интелектуалци – сите одработуваат за некого, најчесто некого = СДСМ. Затоа не треба да дебатираме со нив бидејќи имаат скриени агенди.

--Овој аргумент во теоријата се вика домино ефект, започнува со еден мал чекор кој води до низа поврзани настани кои кулминираат со значаен ефект. Воедно овој аргумент е во теоријата како класична логичка грешка. Во нашиот случај, стравувам дека за некое време нема да остане „достоен“ противник за размена на мислења.

Опција 5: Мисија – простор за јавна дебата

Можеби, само можеби постои политика на одбивање на дебатни дуели, за мошне поглатко да оди оној процес на идентификување на подобни и неподобни телевизии, подобни и неподобни емисии, подобни и неподобни новинари. Поприлично лесно за остварување- одиш на емисиите кои ги сметаш за прифатливи, со новинари кои ги сметаш за подобни, не одиш кај оние кои се од тајниот пакт. Со тоа сугерираш кај јавноста и твоите поддржувачи кои се опозициски медиуми/емисии/новинари а кои се неутрални.

А јавни дебати најголем дострел имаат кога се на национални телевизии, достигаат до најголема публика, имаат најголема гледаност. Сега за сега субститут на ова немаме, интернет дебатите не се развиени до мера да можат да ги заменат класичните ТВ дебати. Така што моменталната ситуација во медиумите е поларизирана и етикетирана само зборува за тешкотиите во обезбедување јавен простор за дебат.

Е сега, погледнете ги повторно причините погоре, дополнете ги со што мислите дека е можно да е дополнителна причина, одземете тоа што не Ви се допаѓа од мојата листа, и замислете се дали вреди?

Дали вреди која било причина да не ја практикуваме нај-демократската алатка која ја имаме за бирање на нашите политички фаворити и политиките кои сметаме дека треба да се спроведуваат во нашата држава.

Жално е доколку после 20 години демократија ние треба да се убедуваме дека дебатата е корисна за едно општество и дека треба да ја практицираме.

Жално е доколку треба да се убедуваме меѓусебно дека преку дискусија треба да утврдиме која политика повеќе ни се допаѓа и таа да ја поддржиме.

Дебатата не нуди компромиси – нуди различни ставови кои треба да бидат презентирани пред пошироката јавност – а јавноста да одбере што и делува разумно, изводливо, прифатливо и сл.

Дебатата мора да биде во центарот на политичкиот дијалог, а не излитените шаблонски соопштенија за медиуми и наштимани трибини и ток – шоу-а.

Мораме да ги гледаме нашите политичари од сите ешалони на кој начин ги аргументираат проектите и идеите на поврзани со нивните идеологии.

Мораме да видиме и каде е судирот на мислења помеѓу политичките партии, освен оној очигледниот за превласт.

Со влегувањето во политиката, мораат политичарите да прифатат дека нивните идеи ќе бидат ставени на тест, нивните идеали предизвикани а нивните вредности нападнати – и тие мора да ги одбранат истите доколку навистина веруваат во нив и доколку навистина постојат аргументи кои се на нивна страна.

Но без непотребна патетика од моја страна, и моите чуства кон дебатата- да ги видиме последиците од ова:

Граѓаните скоро и да се навикнаа да носат одлуки/ гласаат без притоа да ги чујат лидерите на политичките партии како ги „бранат“ тие политики, тие вредности.

Новинарите се на работ да се откажат од правење на класични дебатни емисии, но не без причина, кутрите - најверојатно се изморија од празните столчиња во нивните студија – и решија да го одберат полесниот пат- кафе пиенки со стандардна екипа гости.

Политичката опозиција, срамежливо од избори на избори ќе потспомне дека сака дебата, во остатокот од времето, како ѓоамити - џентлменски да се договориле со политичките опоненти дека моменталната ситуација е вин – вин за двете страни, и едниве си победуваат на избори не – одејќи на дебати, и другиве имаат оправдување да ја користат реториката: недемократска власт – видете не излегува на дуели.

Интелектуалците, граѓанскиот сектор – започнаа да пре-бираат дали да одат на дебати, кој ги организира, дали говорниците им се по ќеиф и така натака. Сметам дека ова на долг рок е лошо решение и дека само ќе допринесе кон задушувањето на можноста за аргументирано комуницирање меѓу различни интересни групи.

Да не ни зборувам какво влијание има ова кон младата и кревка МК демократија, на која ужасно и треба културна и аргументирана дебата, на која ќе ги видиме лидерите на партиите во исто студио, без плукање, кубење и плачки како разговараат за важни прашања. Па можеби, само можеби младите генерации во тие партии и младите генерално ќе видат дека политиката е натпревар на идеи и политики а не на лепење плакати и реклами.

И како после јас со Георги В. (заедно предаваме дебата), кога ќе одиме на предавање во сабота со 25 деца средношколци во Скопје да им објасниме, дека дебатата е важна алатка во демократските општества, и дека треба да дебатираме за да можеме да ги избереме вистинските идеи за одредени прашања. Среќа во несреќа е што мислам дека дечките кои доаѓаат на предавањата се посвесни од политичарите.

И колку за потсетување, над 10 дебати имаше до денска Републиканската партија за да го одберат соодветниот кандидат кој ќе се натпреварува за претстедателската позиција со претседателот Барак Обама.

Ах да. Ќе заборавев една опција. Доколку е причината форматот на дебатата. Односно доколку постојат дилеми околу врметраење на говорите, неутрален модератор, локација и слично, не се сеќирајте, само нека има желба, другото се се средува.

Пинокио

2010-04-07T04:26:00.000-07:00

(објавено во Дневник, сабота, 03 април 2010)

Мислам дека е дојдено времето Пинокио да прерасне во вистинско момче. Доволно видовме од фазата на дрвена марионетка контролирана од поголема сила, уморни сме од фазата на растење на носот по секоја кажана лага. Мислам дека сме подготвени, конечно од дрвената кукличка да направиме вистинско момче. Во цртаниот филм промената ја прави самовилата, но во македонскиот случај промената ќе мора да ја направат студентите.

Не можам да најдам посоодветна споредба на моменталната ситуација во студентското организирање отколку онаа со приказната за Пинокио. Само забележете ги главните елементи во приказната и ќе сватите за што Ви зборувам:

Пинокио започнува како дрвена кукличка, популарно наречена марионета поради тоа што за разлика од останатите кукли оваа има конци контролирани од некој „над неа“ најчесто оној кој ја направил куклата или пак оној кој ја добил по некој основ. Позицијата на Пинокио не била привилегирана, напротив, тој мора (како што вели македонската поговорка) : да игра како што ќе му свират, во спротивно многу лесно конците може да бидат пресечени и Пинокио никогаш да не може да се исправи. Дрвената кукличка Пинокио имал и една дополнителна мака, секој пат кога кажува невистина неговиот нос драстично се зголемува и со секоја кажана лага, тој бил се подалеку од станување на вистинско момче.

Студентското организирање во Македонија денеска, на жалост не може да се пофали дека во оваа област има направено некаков напредок од пред 19 години, кога започнува да постои Македонија како самостојна држава. Голема вина за ова земаат политичките партии (и тоа сите партии без оглед на тоа дали се од албанскиот или македонскиот политички блок, без оглед дали се од позиција или од опозиција) кои мошне итро ги користат овие организации како механизам за оддржување на ситуацијата во статус кво-то, а за жал статус кво-то е поприлично лошо.

Многу полесно, веројатно им делувала опцијата да стават „одбрана екипа“ на луѓе и истите да се прогласат за претставници на студентите и преку нив да можат да ги остваруваат своите интереси, отколку да се направи квалитетно студентско здружение кое ќе ги претставува сите студенти во светло во кое заслужуваат.

Многу поедноставно било да се направи членството во организацијата да биде задолжително без разлика на активностите кои тие ги имаат, отколку да се трудат преку реализирање на проекти и активности да ги привлечат вистински заинтересираните студенти и да го почитуваат уставното право на слобода на здружување.

Многу помалку комплицирано им било да се направи задолжително финансирање од страна на студентите, отколку малку да се потрудат да најдат самите некакви финансии.

Но како возврат за вака фино конструираниот договор, студентското движење потпишало инсталирање на конци на сите делови од неговото тело, и така започнува приказната за Пинокио. Одтогаш па до денеска така функционира студентското движење: немоќно да направи промени, неспособно да превзема чекори за подобрување на ситуацијата во која се наоѓаат студентите, не ни помислуваат да се занимаваат со проблемот на постоење на корупцијата во Високото образование а уште помалку да се заложуваат за подобрување на квалитетот на студиите. Ви велам, многу слично на познатиот цртан, многу слично на марионетка.

И нормално дека во ваква поставеност на позициите, не може да се очекуваат резултати од нашите студентски организации. Истите мора да се служат со преувеличување на сработеното, хиперболизирање на проблемите за да се добие слика дека воопшто нешто се случува. Но како што реков колку повеќе Пинокио лажел толку подалеку бил од станување на вистинско момче. А во нашиов случај пак како за инает имаме примери од соседните држави (Србија, Словенија, Хрватска) каде студентските организации не само што се реформирани туку се и двигатели на општеството, и тоа ова кај нив не е само една излитена флоскула туку е и реален приказ на теренот.

И ситуацијата долго ќе останеше ваква да не се појавеше огромен бран на нови свежи идеи и иницијативи од студенти и студентски организации. Долго потиснуваниот капацитет на различното размислување и демократско право на изразување на студентите вивна на површината и во неполна година остави поголема трага во поглед на креативност, заложба и организација - отколку сите студентски сојузи од основањето на оваа организација до денеска. Во приказната волшебничката го направи Пинокио вистинско момче, но во нашата приказна единствено решителни студенти и студентски акции можат да ја направат трансформацијата.

Од таму денес, ситуацијата на хартија - Студентските Сојузи како единствени претставници на студентите не кореспондира со реалноста. Во реалноста имаме студенти-поединци, новоформирани здруженија на граѓани и организации кои работат интензивно на проблематиката на студентското организирање. Мораме да се соочиме дека е дојдено времето да се стави крај на последниот бастион на социјализмот во Македонија и да се реформира студентската организација за да може да ги артикулира потребите на сите студенти. Во време кога секој втор збор на нашите политичари е домократизација и следење на Европските стандарди, има ли подобро место од воведување на овие принципи од срцевината на интелегенцијата, срцевината на државата - на Универзитетот.

Политичките партии мораат да се согласат дека императив е да се направат реформи во студентското организирање и да оформат работна група за креирање на нов закон за студентско организирање. Барем за оваа работа нека се согласат имајќи на ум дека студентите би требало да растат во средина на плуралитет на мислења карактеристична за демократските општества а не поинаку, барем овој пат нека не се користат аргументите на етикетирање и навреди туку сериозно да се разгледа можноста за подобрување на ситуацијата.

Барем еднаш нека приоритет бидат Студентите.

Време е Пинокио да стане вистинско момче.

Останете така.....

2009-11-18T02:23:00.000-08:00

Дали сте биле во ситуација кога после едно викенд излегување во кафич,дискотека во таа задимена просторија полна со ваши годишници облечени во скапи кошули и светликави одела кои пијат пијачки кои не им пријаат и сериозно им се лоши и длабоко во себе сакаат да си нарачаат топло чајче, млекце или некој напиток кој сериозно го сакаат, и прекрасно нашминкани девојки кои.....хмммммм па мислам дека тоа е тоа, прекрасно нашминкани девојки.....

Екстраванганден келнер и вратар кои дополнително го разубавуваат вашиот помин......

Во комбинација со прегласната музика која предизвикува екстаза во просторијата кога сите со една крената рака високо во просторот –вперувајќи го показалецот кон Ди Џејот и смело извикувајќи ги зборовите од песната – „ УУууууУУУУууу пам пам па па па пам па па па„ од најдобриот Ди Џеј во Југо Источна Европа – според весникот кој ги рангираше и Тиесто и Ван Бурек и Дерик Меј кој е на голема светска турнеа низ светот и по Бугарија ја посетува Македонија – и чив перформанс, бидејќи не е свирка не е настап туку секако перформанс морате да го посетите бидејќи доколку не – истиот кога ќе го прикажуваат на Ексклузив, Бек Стејџ , Фарма , Голем Брат и останатите информативни и премногу забавни за вкусот на подпросечниот граѓанин емисии нема да бидете во тек. А пак кога ќе дадат снимка од преполниот локал и кога некој од видеото ќе извади слика и истата ќе ја стави на фејзбук и Вие нема да бидете тагнат – па тогаш збогум репутацијо, збогум оооо имиџу што толку долго те градев во текот на годините одејќи на средношколски забави кога јас бев на факултет, или пак во сите крајно отмени кафани во парк, или промоции –еххххх......Залудно......

И одите Вие накај вашиот роден крај (дома) по „бурната„ вечер пешки бидејќи веќе немате скршен денар во чеб, размислувате на работи кои никогаш нема да ви бидат од никаква корист, замислувајќи ја сопствената иднина, иднината на државата J и слични работи со кои најчесто си го трошиш времето, да исто-така и Плавата девојка покрај шанкот што цела вечер се гледавте ама некако не знаевте како да и пријдете бидејќи некако ја немавте некласичнта – тотално заводлива- нималку излитена реченица –

Од Каде те познавам? Или пак дотолку подобро - Зошто волку убава девојка како тебе седи сама? Татко ти мора да е крадец ....украл.....и знаете како одат до крај сите .....

Гладен си, ама те мрзи да одиш до фурната во Скопјанка – а и плус немаш пари а веќе е касно да викаш под тераса....мамооооооо фрли ми 20 денари, а и башка што веќе и тоа е де-мо-де никој веќе не ја прави таа благодарна работа да седи под прозор и 25 минути без престан со ист тон на гласот вика .....мамооооооо фрли ми 20 денари.....Да излезе наместо мајка ти - татко ти и заповеднички да те повика дома додавајќи ти во вид на надимак – нагалено име на домашно животно – Говедо планираш ли ти да се прибереш дома! Па објаснувањето со него дека сите останати деца ги пуштаат до покасно само тебе те прибираат и што е најважно дека целата дискусија мора и неопходно треба да се води меѓу точка А – татко ти на тераса и точка Б- Ти пред зграда.....Ах проклети домофони ја уништија оваа прекрасна навика на мак. Фамилија.

Продолжуваш да патуваш по твојата слабо осветлена улица, и во далечините на истата можеш да видиш фигура која се упатува накај тебе – полека но сигурно стравот се појавува кај тебе, слабо слушаш поради перфектното озвучување и единственото нешто што добро го слушаш е –„ УУууууУУУУууу пам пам па па па пам па па па„ ..... Како повеќе се приближуваш забележуваш дека таа фигура е твојот „другар„ од основно ..... Срдечно се поздравувате и првиот кој ќе се реши да прозбори го поставува секогаш истото/ неверојатно непотребно прашање :

Кај си бе брат ?

Хехехехех дали сте забележале дека секогаш кога се сретнувате со некого, без разлика каде, без разлика во кој дел од денот, во каква прилика , секогаш прашувате/ве прашуваат ова прашање Кај си бе брат? Кај сте бе дечки? и разни варијации од ова- сите насочени кон тоа каде сте..... Уште почудно од ова е одговорот кој го даваме.....

ЕВЕ

Ќе го преболам прашањето, но одговорот ЕВЕ, зошто го користиме овој збор и што точно истиот значи, не е Евааа/ кавадаречкиот термин, зошто не одговориме На улица Брат, стојам до тебе.....Или На кино, на ВЦ – шоља..... полесно ќе биде и за едниот и за другиот доклку не прават непотребни, колку да се направат муабети – бидејќи верувале или не немате многу заеднички работи за муабетење со пријателот од основно со кого 9 години се немате видено.Но би биле наивни доколку мислиме дека непотребниот, крајно непродуктивен разговор завршува тука....Откога е утврдена ситуацијата каде се наоѓаат двајцата следува следното прашање......

Што има ново?

Ова е уште подобро од минатото, човекот со кого не си имате видено 9 години за кого последното нешто што сте го чуле е од периодот кога игравте фудбал клас на клас Б против Г..... Што има ново, па да ти кажам откога заврши полуматурата си отидов дома и се скарав со сестрами, тоа лето 2000 отидов на одмор во Охрид и времето не ни се погоди само неколку дена се бањавме, ама не е важно во Септември се запишав во средно..... Нешто налик ова треба да биде одговорот на ова прашање, не ме зезај Што има ново? Па во принцип СЕ, да ме прашаш што е останато по старо е тоа е друо прашање, но што има ново? Драстично спротивно на ова е одговорот кој ние го даваме

Ништо....

Зарем искрено на некого во период од 9 години ништо ти се нема случено, баш ништо, ниту најмала работа - се сомневам , еве чим си доаѓаш од некаде сигурно ти се случило нештo - етееее.....Технички не е изводливо да не ти се има случено ништо...... И така, ова беше работата која ме мачеше.....Ајде на база на договор да пробаме да го избегнеме ова несуштинско прашање чиј вистински одговор би бил најверојатно од времетраење од неколку дена а сите сакаме да го избегнеме тоа нели, времето е пари – со пари се носат Ди Џеи и Шако Полумента......

Вакви примери има полно .....

Двајца луѓе се во иста соба – едниот со доза недоверба го прашува другиот – Спиеш? – другиот со полна самодоверба вели ДА......хммммм..... како е ова возможно, освен ако не месечариме кога го одговараме ова......

Две другарки се сретнуваат пред фреш едната целата возбудена доаѓа до другата и и вели : Не знаеш што ми се случи..... ШТО? Како би знаела запрашаната личност за што по ѓаволите зборува возбудента – ти се јави Дејвид Бекам? Папата? Доби на лотарија ?

Трендо на Милионер – „Одиме со реклами останете така„ .....Замислете дека во тој момент Вие сте во Вашата дневна соба и многу сериозно Ви се оди во ВЦ, дополнително кивнавте и неединтификувани течности се на Вашата маица, Телефонот ви звони, Звончето на влезната врата ви звони и домофонот ви звони....А Вие „ мора да останете така„ додека не завршат рекламите –а бидејќи рекламите на А1 поприлично траат – можете сами да си ја отсликата ситуацијата понатаму. И откога ќе останете така – ќе почне квизот- бидејќи веќе не мора да бидете така .... ќе одите да ги направите сите работи- И ќе го пропуштите квизот – Останете така не е сериозен и продуктивен концепт .....исто и што има ново? ..... и сите останати горенаведени, долупотпишани споменати работи ......

Заклучок немам ..... зошто да имам ...... Шако , Дадо Полумента, Јован Јованов и брат му, Елвир Меќич и ДНК полнат дискотеки....јас во знак на протест немам заклучок....

Поз И ОСТАНЕТЕ ТАКА

Скопско Лето 2009

2009-06-21T15:59:00.000-07:00

Музички концерти, оперски, балетски и драмски претстави, ликовни и фото изложби, филмска програма, перформанси и мултимедијални проекти се дел од програмата на Скопско лето.....

Секоја година почнувајќи од 21 јуни, првиот ден на летото и “Светскиот ден на музиката” се креваат завесите на триесетина различни локалитети – сцени, на Скопско лето. Се до 31 јули, кога завршува манифестацијата, во ритамот на духовноста пулсираат отворените сцени на Скопската тврдина, Старата чаршија, Куршумли ан, Сули ан, Кејот на Вардар, Градскиот парк, салоните на скопските театри и ликовните галерии.....

Тука можете да ја најдете програмата за Скопско лето 2009 година..... http://dku.org.mk/

Витни страјкс аѓен

2009-06-04T12:40:00.000-07:00

Седејќи на тераса со поглед накај охридсково Ни езеро (иако не знам дали како скопјанец имам дозвола да користам дека е наше ) слушајќи ја музиката од ресторанов каде седам (последиве 3 часа седам тука и музиката е составена од песните : Whitney Houston - I will Always Love You и A woman's heart is filled with passion – Chris de Burgh) станав исклучително сентиментален, допринесе и целиот амбиент нежното ветре, пеењето на птичките и цветната градина да јас се почуствувам вака.
Седам сам, неоптоварен со разговори кои ништо не ми значат, за теми за кои не ми се зборува, без сериозни разговори, без напор да ја одбереш вистинската шала за да го насмееш опкрожувањето- само јас топлото макијатце 2 мачки и Whitney.
Шо убо .....
Имам заборавено колку е убаво едноставното – во секој аспект на живеењето – без непотребни компликации без непотребно оптоварување, без комплексност. Доколку направиме некоја поделба на младелашкиот мој живот, без некоја анализа можеме да го поделиме на неколку делови :
Социјален живот, Ѓомити – интелектуален живот, творечки (немам ваков дел- ама би сакал да имам ), и што знам – најверојатно толку , лелеллелеле, мајко неможам да си најдам 3 вистински сегменти, ццццц, ама еве за воља на тесктчево ќе речеме дека овие се моите аспекти на живеење.

Социјален живот- едноставноста е поим, не само што веќе ништо не е едноставно туку не е ни обичното компилицарано, ова е веќе некој нов стадиум што немам доволно голем вокабулар да го опишам.
Да и се јавам јас или да причекам, она да ми се јави мене, Зошто го додала него на фејзбук, зошто јас сум ја додал таа од средно, веќе нема муабет меѓу нас, не е како порано- порано се трудеше околу мене, порано пробуваше да ме насмееш, кај си и со кого си?, има друг, имаш друга, зошто не ме слушаш кога ти зборам, Кој ти е тој од сликата од основно, може да не се вртиш по девојки дури шеташ со мене, добро планираш ли ти јас и ти да идеме на одмор заедно, пак нема да искачаш?, се сеќаваш кога последен пат си ми кажал нешто убаво, не се сакаме веќе а? , ти се свиѓа – само не ме лажи те молам, кажи си отворено дека не ти се свиѓа како ми стои маичката, не можам да седам во овој кафич многу е на сенка- во овој не ми се удобни столиците- во овој ме нервираат келнерите – е овој ми се свиѓа - ЕПА мене не ми се седи тука ......
И дури кога ќе добијам јас одговор на некое од овие прашања, или пак јас кога ќе дадам одговор на некое.... пак не сме на чисто, ахам, ама да не ме лаже, ете ја фацата кога лаже, не ме гледа во очи дур ми збори, ццццц значи не ми се верува што ми кажа , значи те видов не збори глупости, порано ќе ми кажеше .....

И џабе ти е се :
Ќе пробаш да одговориш искрено – престани да ме лажеш како не ти е срам
Ќе излажеш – ќе те фатат
Ви текнува дека погоре споменав едноставност – епа така ..... ќе да не е баш.....
2 аспект од социјалниот живот се секако моите другари , сега стана со нив кинеска философија да се видиме : јас полагам, па тие полагаат, па некој е лут, некој е само луд, па имаме нов пар во друштво, па сакаат сами да излезат, па едни слушаат рок другите диско  па не можат да се погодат каде да излезат вечерта, еден се вработи, т.е. двајца се вработија.....

2 Дел беше демек – интелектуалниот живот, но тука не сум јас тој што комплицира тука јас пробувам да ги сватам комплицираниве работи што се случуваат во светот, во Македонија. Кога стана политичар категорија на профисија која никој жив на планетава земја не може да ја поднесе освен тие самите.
Кога политичарите станаа заплеткароши (термин кој треба да се провери дали постои ), кога политичките интриги, сплетки, заврзлами , препукувања, тајни договори и пакти, пучови на влади, обновување на опозиционерски блокови – ама тајно обновување станаа единствена работа за која слушаме а е во директна врска со политиката. Кога политиката стана толку комплицирана а пратењето на истата уште покомплицирано.
Па тебе ти треба докторат по политички науки за да можеш да изгледаш едни обични вести и тоа на МТВ, левичар зборува за јакнење на национална свест преку константни камппањи, десничарите станаа левичари, централната партија може постои може и не, врхушки, и тајни масонски ложи кои ја контролираат Македонија, ма каква Македонија го контролирале и светот, тајни служби, црни џипови, стриптиз барови, алкохол- камиони- шверц ..... и тоа ова политиката во Р.М.

За светската политика страв ми е да кажам нешто – ќе се избрукам, мислам дека и претседателиве на земјите веќе не знаат што да кажат за да не згрешат, па што од Косово, што од Србија, па внатре во Еу, па Нато, па името, па вета, па прелетување на авиони, Грузија, курди, Турција, па Пакистан , дневно во светов од политичкиве зафрканции умираат по минимум 300 луѓе- што од земјотреси, поплави, вооружени конфликти, невооружени конфликти, бомбаш самоубиец, авиони снемува во лет.....
Е сега не беше работа на политичариве да се натпреваруваат во тоа кој подобро решение ќе понуди на некој порблем, или пак кој подобро ќе го усоврши системот во една земја. Нели политичариве требаше да бидат луѓето кои ќе ни го прават животот подобар – поедноставен.
Јас ја сакав политиката само заради тоа, заради моќта што ја има , но не да убива и да уништува туку да им помага на луѓето..... или јас сум читал грешни книги или некој не си ја работи работата како што треба .....признавам уште ја сакам политиката ама не ваква каква што е....
Што се случило пропратно ..... не знам но што и да е мора да е комплицирано – затоа сакам едноставни работи.....
Едноставно е да мислиш дека можеш да заработиш сам ферски за да си купиш кола, едноставно е да станеш духовит и да можеш бар на шарм да си фатиш девојка- наместо комплицираноста да мислиш дека : ќе станам успешен , за да станам ќе се бавам со политика,за да стигнам до таму ќе правам се што ќе се побара од мене, откога ќе го направам тоа ќе најдам девојка на која не и е важно ништо друго освен мојата успешност па ќе имам девојка јеееееееее.
Едноставно е да учиш па да зборуваш паметни работи и на луѓето да им влијае твоето мислење отколку да пробуваш д станеш толку важен со толкава моќ за да можеш да им влијаеш на твоите пријатели.....
Едноставно е да бидеш пријател , многу покомпилицарно е да станеш непрјател со некого.....

3 аспект е творечкиов..... таков немам најверојатно поради тоа што ми се искомплицирале работите, да беа поедноставни ќе имав .....
И текстов стана комплициран, затоа ќе го завршам – да го напишев поедноставно ќе беше подобар .....

Јас гласам за едноставност.....

Соросоиден вмровец кој е шпион и крстоносец, живо сељачиште кое е и геј и атеист, андрграунд позер и комуњарски букефалист

2009-04-12T12:10:00.000-07:00

Самоуништувачки синдром кај македонското население.....

Не знам дали е до мене или сериозно се повеќе има етикетирани луѓе во Република Македонија. Што подразбирам под етикетирани- тоа би било нешто како судејќи според една, две или повеќе карактеристики да донесеш заклучок во која група, групација, субкултура, или племе J припаѓа дотичниот член.....

Ќе спомнам пак можно е до мене ама некако се почесто се случува и јас да делам етикети и се наоѓам во ситуација во која серионо барам да се етикетирам самиот себеси..... А зошто? – па модерно е сите некого етикетираат па јас решавам јавно да се разголам и самиот себе ќе се етикетирам , а и башка тоа што не сакам некој друг да ме етикетира, особено некој кој не ме знае – кој само се разминал со мене на улица , кој еднаш седнал на кафе со мене, кој ми бил комшија и сл.

Е сега од каде да почнам.....ај најпрво да видиме што нуди пазарот на етикети на РМ па одтаму можеби и ќе си одберам некоја етикета или ќе си се пронајдам во некоја група.....

Соросоиди : оваа етикета е доделена на скоро секоја НВО во градов, на скоро секоја група на луѓе кои се собрале некогаш со цел да организирата нешто, на сите роднини на Милчин, на доста новинари, и на што знам на кој друг, хм..... на Фрчко..... или не.....овде имам дилема дали е Фрчко соросоид или е Милчин сдсмовец ????

Нема врска не е ни важно како и да е оваа етикета е доста присутна и зафаќа дел од македонскава популација.....сите оние кои се во оваа група на соросоиди маалски кажано “го јадат“ излезат ли да кажат мислење одма имаш 1000 реакции по медиуми по блогови по вести и политички и не толку политички емисии.....биле со сдсм , работеле против Владата, работеле за туѓи интереси , за подземјето и сл.

ОК.....тука сум.....соросоид сум и признавам.....од прва година средно сум во дебатната асоцијација на македонија т.е. во невладината МОФ, и да сме имале проекти од Сорос, арно ама сме имале и од Агенција за Млади и Спорт и тоа сега пред 1 година, сме имале и проекти поддржани од општина Кисела Вода (чиј градоначалник беше од Вмро), сме имале проекти од Американска амбасада ама и од германска и сл. Ама ако не се лажам така и работи граѓанскиот сектор. Нема везе тоа ај на страна се!!!! Ние сме соросоиди , а јас уште кога имав 13 години и отидов во Моф да дебатирам, зошто сакам да зборувам! А да и сигурно е дека знаев кој е Милчин, што е Сорос и строго се бавев со политика, исто и моите другари од основно и средно заедно со кои членувам во оваа организација.....

Добро имам 1 етикета – соросоид сум

Букефалисти : одиме понатаму, во последно време во Македонија гледаме политика на актуелната власт каква што Македонија барем јас колку што знам не водела, барем не толку активно.....политика на кревање на националната свест кај македонското население.....И искрено да ви кажам ми се допаѓа идеата ама не ми се допаѓа преголемата агресивност..... јас ја сакам Маедонија и македонскиот народ, роден сум во Мичурин што според мене е најпатриотското место во Македонија (во конкуренција од оние во кои сум бил ) и научен сум да си ја сакам државата и македонскиот народ и да го ценам се она што значи македнска историја и традиција.....само онака информативно во Мичурин пред да се надоградат зградите и да се прошири населбата - никогаш или многу ретко можеше да се чуе како од нечиј стан двор или слично излегува музика која не е македонска..... верувајте Мичуринци се патриоти.....а дојде време кога патриотизмот е поистовествуван со букефализам и фашизам.... и истата приказна..... машинерија од медиуми, емисии, вести, блогови и портали ја пласираат оваа идеа..... а јас пак системски зезнат сум патриот, бар така јас мислам и сега.....

Сега .....2 етикета – Букефалист

СДСМ-овец- сакам да зборувам за политика, највеќе сакам да критикувам политичари и потези на власта и на опозицијата.....не фалам многу многу бидејќи сметам дека кај нашиве партии прават паметен потег на секои 5 години по 1 па уште да ги фалиме .....неееее..... нек си се фалат самите..... е сега моментално е вмро на власт и јас сакам да ги критикувам од проста причина што не се сложувам со многу од работите кои ги прават .... нема разговор..... нема ни збор повеќе..... во првиот момент кога ќе ја искритикуваш владата ти си сдсм-овец .....ама јас не.....нема не..... комуњар еден....ама.... шшшшшшшшшшшшш.

Тоа е 3 етикета..... Сдсмовец

ВМРО-вец- ај сега реално..... колку од Вас сметаат дека Шема не го бива ? дека СДСМ се најпосакувана опозиција на оваа Влада бар во моментов.....јас мислам така и не се срамам да кажам тапа ми се.....немаат енергија како партија, немаат полет, сила, млада енергија.....ама што ќе им е..... Јавно давам предлог до членовите на сдсм.... Не Бранко - Киро да си го вратите ако ништо друго, пензионерите, или барем дел од нив пак ќе гласаат за вас .....готов сум ..... вмровец и тоа до даска класичен вмровец со слики од Гоце, Љубчо и Грујо....т.е не Љубчо и он е тапа хехехеххехехе, ејјјјј да и за тоа има етикета како хард кор вмровец J и така стигнавме до .....

4 етикета .....Вмровец

Сакам клубови и рок свирки.....Андерграунд

Сакам и добри диско забави – Позер

Ги поддржувам дечките од архитектура, што имаа храброст да излезат и да протестираат за нивно милење- Атеист, и Геј а моите другари се збирштината

Се возам со автобус- сељачиште

Одам и во црква ....крстоносец

Ја сакам американската политика – Шпион

И така натаму и така натаму, има уште..... и тоа многу повеќе.....

Кратко резиме, јас би требало да бидам :

Соросоиден вмровец кој е шпион и крстоносец, живо сељачиште кое е И Геј и атеист, андрграунд позер и комуњарски букефалист ..... хехехеххе баш звучи како јас .....

И ..... само напред другарчиња..... ама имаше едно правило што нашиве политичари изгледа многу го милуваат : РАЗДЕЛИ ПА ВЛАДЕЈ..... и додека ние си се делиме по каква се не основа некој ужива и ни се смешка ..... а ? а? ..... и баш им е супер

поз

Стареам........

2009-03-07T16:23:00.000-08:00

Стареам.....ај што стареам туку многу стареам..... и тоа, многу стареам зошто се чувствувам дека стареам.....а чим некој чувствува дека старее тогаш ја поминал фазата на одрекување, па фазата на избегнување на темата и на крај се соочил.....старее.....и тоа многу.....и тоа брзо.....оваа голема мисла ми дојде кога седнав да напишам нов запис.
Лажам не ми дојде мислава сега оддамна ми е дојдена ама сега решив да ја соопштам.....Седнувам и си викам ај да напишам нешто во стилот на : Што научив во изминатава недела?.....и се слушнав што кажав и се соочив со фактот дека звучам на наставничка од 5 до 8..... и тоа досадна, тетка,со ролка и суќна до под колена..... а и така е не пијам више, ма ни пивце ни бутур, си доаѓам дома во 01 и ми се спие, и спијам, нон стоп нешто оговарам - класична тетка.....и тоа таква - стара.....и се нешто не ми чини......не расположен за муабет......ама за политика секогаш прв, или во случајов ако се викам себе си тетка прва.....ма што ми е гајле бе тетка сум станат ама горда и во чест на тетката стара и досадна во мене ќе го посветам овој запис на неа

Што научив оваа недела :

1. Претставата Дундо Марое е најверојатно според мене најлошото нешто што му се случило на МНТ во понова историја- мој совет одете гледајте ја за да знаете секогаш следен пат кога ќе гледате претстава и мисите дека е лоша - да се потсетите дека сте ја гледале Дундо Марое и да си се разубедите,

2. Ѓорѓи Иванов има потешкотии да сврзе,скрпи,склопи сложена реченица во присуство на медиуми,

3. Фрчковски мисли дека е попретставителен без цвикери, и ужива да си поигрува со сопствениот нос - особено додека држи говор, е да и сака да го има на ОГРОМНИ плакати низ центар на градот,

4. Ако одиш на доручек со Нано Ружин, ТОЈ ја плаќа сметката,

5. На татко ми му стои подобро одело одколку на мене,

6. Дека Мичурин е пловна населба- мала Венеција,

7. Советниците на Коце Трајанов му се тапа- па добро кој може да ти каже сериозен дека саатот на железничка треба да се „пренавие“ да се пушти како знак дека во Скопје продолжува да тече времето.....па ај тоа па и на секој саат по една песна да ечи,

8. Ни 8 Март не е тоа што беше..... па добро мајка му бива ли ваков празник по кафани да се слави ?

9. Дека нема посмешен јазик од бугарскиот (еми ..... ас казвам -да),

10. Во македонската политика ништо не се менува уште истата реторика - Нато, ЕУ, водоводот и патот до Ростуше.....на сите избори, од сите партии

11. Џабе пробуваш да им објасниш на луѓето дека не си од ниедна партија.....џабе ти е, дури и кога ти викаат дека сватиле потојно мислат-ама овој гарант е од сдсм/вмро

12. Кога тогаш девојка ти ќе те убеди да и кажеш :
извини, во право си, јас згрешив, не е страшно што касниш пола саат, секако не ми се идеше во тој клуб, не ми е секси другарка ти, знам дека сте другари, не сум љубоморен уживај излези, не ми смета што не си ги гледам другарите, сакам да искачам во парови и сл. :)
- после ова готов сум чекам на солидарност и разбирање од другарчињава на блогов ,

ми олесни.....си кажав што си имав..... и време ми е за спиење.....02 е .....хехе....

Чоече значи title- ов е нешо сварно онака wow

2009-02-16T17:21:00.000-08:00

Значи онака не ми се веруе каков low life живее у градов шо wanna be метропола, седам пред некој ден со другарчево у Маракана (идам у Маракана пошо Band-от e лудило и растура на stage-от) и глеам една цура шо ме Add-на на net, на facebook де. И нема везе џускам ја на dance floor-от и едно време ми текна-забораив да го напишам project proposal-от и сеа се стаив у мисла, кај нема шанса да го завршам денес а dead-line- от до утре и си викам ај нема везе ќе му пратам еден mail, ќе го attach-увам проектот као сум закаснил и ради тоа не можам да го потпунам on line, у кратки црти ќе го fake-увам. By the way цурава од маракана усвари за тоа и почнав да зборам нормално и дадов ignore na friend requst-от пошо не ја познаам а danc-a лудило чоевече. И викам ај ќе и се стаам. И и се стаив, го избацив дечково и и вртам нешо муабет, и викам ај please онака make my day, муабетиме нешо онака али у право сум бил цурава прав Looser, ја и викам шо ќе пиеш- она иам дечко- и ја као what the fuck, човече каков тип, рачунај ако она на random тип као ја му кажуе вакви ствари ондак као планира да ја трпам бе мислам Helloo, нека си знае дека по default не ја слушам и дека лошо start-уе кај мене. Имала дечко Like I care. Се нафурав, го собрав другаров и викам батко, ајде си идеме дома не можам ја више со народов се се faker-и, идам download-ирам филче некое не знам кое ама ќе googl-aм ќе најдам некое,али и јас сум станал hater се нешо ми смета а и причава више нема логика а ? хехехех епа ондак ај да идам на поентата.....

Во последно време некако не можам а да не забележам дека во Скопје се појавуваат 4 типа на некакви модификации на македонскиот јазик:

1.Луѓе чив вокабулар е полн со зборови како : веруе, у, шо, пошо, глеам, везе (најчесто употребуван како нема везе), џускам, забораив,и сеа шо, стаив, као, ради, потпунам, цурава, усвари, рачунај, избацив, причава,(ова се зборови само од овој текст :) - се почесто стануваат дел од секојдневниот говор. Пред некој ден седев со еден мој другар Виски на кафе и истиот им даде најсоодветно име на овој профил луѓе. Тоа ти се „wanna be Бранко Цренковски„. Хехе и во право е видете им го исконскиот лидер на СДСМ и наш сегашен претседател господинот Бранко Црвенковски и гореспоменатите зборови некако ве асоцираат на него.
(готов сум - гарант во очите на пола што ќе го прочитаат овој текст сум ѓубре букефалистичко што не ја сака Европа).
Арно ама и јас самиот знам да си искористам понекогаш некое од зборчињава а и Виски очигледно.

2. Луѓе кои се македонци а чив вокабулар е полн со зборови како : low life, wanna be, Band-от Add-на, stage-от, floor-от, project proposal-от, dead-line- от, attach-увам, on line, fake-увам, by the way, ignore, friend requst-от, download-ирам, wanna be, googl-aм.
За овие немам име :) но едно знам дека е смешно за збор за кој има соодветен македонски превод да користиш англиски збор а воедно и да го членуваш. Разбирам дека во некои области постојат зборови кои доколку се преведат или пак не се искористат во оригиналот го губат значењето, ама dead-line- от сигурно не е еден од тие.

3. Луѓе кои ги комбинираат точка 1 и 2 :
Тоа би звучело како : Мислам не ми се веруе, типов ми е favourite.
Ова ми е некако најстрашна категорија, а мислам дека е и најчеста во наше Скопје.

4. Луѓе кои спаѓаат по 1,2 ама дополнително мрчат за истите како нив.
Тука би се ставил самиот себе си и сите како мене кои иако го гледаме секојдневното сквернавење на нашиот сопствен јазик и не само што не правиме ништо во врска со тоа туку се приклучуваме на оние кои да беа борците за македонскиот јазик живи, ќе паднеа во депресија...

И сега наравоучение :)
секогаш кога ќе се чуеш да користиш нешто под 1 или 2 а за истото имаш македонски литературен збор - избери го 2 бидејќи јазикот е најголемото богатсктво на еден народ.
Секогаш сме имале проблеми со името на државата, со нашиот идентитет со црквата, но исто толку важен е и нашиот јазик. Доколку самите не си го чуваме и непотребно го отоваруваме со странски зборови најверојатно ќе се ставиме самите себе си во ситуација да го изгубиме најголемото обележје на еден народ - јазикот.
Ајде да пробаме stage - бина, hello - здраво :), floor-от - подиумот, looser- губитник .....

Си ју ....

Обама против Холивуд

2009-02-09T10:08:00.000-08:00

Барак Обама е 44-ти претседател на Соединетите Американски Држави.
На 20 Јануари 2009 година со свеченост наречена „новото раѓање на слободата“ заврши инаугурацијата и така во историјата влезе Барак Обама, кој тогаш и официјално стана претседател на САД.

Обама маалски кажано „не умре“ скоро 19 месеци пред ова да се случи. Ваква медиумска кампања светот досега немал видено, а и богами светот волку не се опседнал со ниеден политичар до - сега.

Приказни од тоа каков саат носел на инаугурацијата, па преку каков оратор била жена му, или зошто играле на песна од Бјонси а не од Ријана станаа број еден муабети насекаде низ светот па дури и во Македонија.

Нормално најинтересната работа за овој политичар е тоа што е првот „црн“ претседател на САД.

Како ова се случи? Како американското население го избра Обама? Како успеа просечниот американец да гласа за црн претседателски кандидат?

Чичковците со скапи пури и големи облакодери во Америка сакаат нивните сограѓани да бидат среќни и зафатени со работи кои нема да им сметаат во нивното забавување со сопствената држава. Па веќе пробан метод за тоа е телевизијата, уште повеќе реалните шоу-а. Но овој пат решаваат да направат едно реално шоу, и да ги срушат сите рекорди на гледаност кај граѓаните- сватиле дека нема подобра работа за народот да се забавува. А народот највеќе се забавува: зборувајќи и набљудувајќи ги туѓите животи. Прекрасна прилика за едно вакво шоу беа претседателските избори во САД, но ова не беа било какви избори, туку избори во кои едниот кандидат ќе биде црнец.

Но за ваков храбар потег истите чичковци мораат да го спремат своето население.
Доколку разгледаме во холивудската историја ќе забележиме дека Барак Обама не е првиот американски претседател.
Напротив има поприлично добра конкуренција.

Во 1972 година режисерот Joseph Sargent ја режирал политичката драма The Man, во истата главна улога ја има James Earl Jones кој го глуми ни помалку ни повеќе првиот американски претседател - црнец.

Во 1997 во познатиот филм The Fifth Element во улогата на претседател реши да се најде Tom Lister како „претседателот Линдберг“.

Deep Impact е мојот омилен филм со американски претседател црнец - и тоа е Morgan Freeman. Филмот излезен во 1999 година, а во него САД се во голема криза а Morgan Freeman во улога на President Tom Beck сериозно се справува со претседателските предизвици.

Head of State филм излезен во 2003 година. Chris Rock ја глуми главната улога Претседател на САД, кој изненадувачки победува во трката за претседател.

Сите овие филмови полека ја подготвуваат американската јавност за тоа што и се случува денес. Реално потребата од претседателот на Америка кој ќе биде црнец беше за да се стави еднаш засекогаш печатот на „најголемата“ демократија во светот - САД. Истотака и совршено добра причина за масовна хистерија околку Обама и масовна забава и занимација на американското па и светското население во моменти на огромна светска криза и од економски и од политички карактер. Но тоа не е важно, важно е дека Обама е првиот црн претседател :)

Холивуд решава да не остави ништо на случајноста, идеата ја протуркува и низ серијалот 24 - часа. Серијата започнува со емитување во 2001 во САД. Таа е гледана во Африка. Европа, Азија, Австралија, Латинска Америка и тн.
Претседателот на САД е глумец кој е црнец.

И секако доколку во вашата омилена ТВ серија (а рејтинзите покажуваат дека на многу американци токму оваа им е омилена серија) претседателскиот лик го глуми црнец, полека но сигурно креира во вашата свест дека тоа е нормално прифатливо и сл.
Земете за пример доколку водителите на вести се појавуваат три години по ред голи на телевизија додека ги водат вестите, доколку вие после тоа видите гол човек на улица и нема многу многу да му обрнете внимание.

Како и да е секоја чест. Е ова е дами и господо спремање на својот народ за промени.....
Од друга страна е прашањето дали и колку во македонската политика се мисли однапред за некои прашања и дали воопшто се мисли ?????